Achtergrondinformatie Project 2027
Projecten
Wolfgang Amadeus Mozarts Krönungsmesse (KV 317) en zijn Requiem (KV 626) behoren tot zijn beroemdste vocale werken, maar vertegenwoordigen twee compleet verschillende muzikale en emotionele werelden.
Requiem (KV 626)
Het Requiem in d mineur is Mozarts laatste, onvoltooide meesterwerk en is gehuld in een waas van mysterie, rouw en diepe emotie.
Het werd in de zomer van 1791 in het geheim besteld door de Oostenrijkse graaf Franz von Walsegg (die het werk aanvankelijk zelf wilde uitbrengen als eigen compositie).
Mozart stierf op 5 december 1791 toen hij nog aan het werk was aan het stuk; volgens verhalen had hij het gevoel dat hij het Requiem voor zichzelf schreef.Omdat Mozart stierf toen het werk nog niet voltooid was (hij schreef van het Lacrimosa slechts acht maten), werd het werk op verzoek van zijn weduwe Constanze afgemaakt door zijn leerling Franz Xaver Süssmayr (nadat een eerdere poging van Joseph Eybler strandde). Süssmayr werkte bestaande schetsen uit en componeerde de ontbrekende delen zelf.
Het werk heeft een donker, aangrijpend, dramatisch en troostrijk karakter.
Het bestaat uit de delen: Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus, Benedictus en Agnus Dei.
De film Amadeus en diverse mythes (zoals de vermeende betrokkenheid van collega-componist Salieri) maakten het stuk wereldberoemd als romantische legende.
Krönungsmesse (KV 317)
De Missa in C majeur – bekend onder de latere naam Krönungsmesse – is een sprankelend, feestelijk en levensbevestigend werk. Het werd gecomponeerd in maart 1779 in Salzburg, vermoedelijk in opdracht van aartsbisschop Hieronymus von Colloredo voor de viering van Paaszondag in de Dom van Salzburg. Het werk kreeg pas later de naam Krönungsmesse toen het in 1791 in Praag werd uitgevoerd ter gelegenheid van de kroning van keizer Leopold II tot koning van Bohemen. Het werk straalt licht, vertrouwen, feestelijkheid en vitaliteit uit. Het wordt uitgevoerd door vier solozangers, koor en orkest (met een opvallende rol voor de hobo) en bestaat uit de delen: Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus, Benedictus (met jubelende Hosanna’s en Agnus Dei (opent met een bekende sopraanaria en eindigt feestelijk).Twee uitersten in één concert
In de klassieke concertpraktijk worden de Krönungsmesse en het Requiem vaak samen uitgevoerd als een artistiek contrast: de stralende, aardse vreugde van de mis tegenover de spirituele bezinning en vergankelijkheid van de dodenmis.
Wolfgang Amadeus Mozart (Salzburg, 27 januari 1756 – Wenen, 5 december 1791), doopnaam Joannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart, was een uit het prinsaartsbisdom Salzburg afkomstige componist, pianist, violist en dirigent. Hij excelleerde in elke courante muziekvorm uit zijn tijd, met name in opera, de symfonie, het pianoconcert en kamermuziek.

De muziek die hij als volwassene componeerde, geworteld in Oostenrijkse en Zuid-Duitse tradities, maar gekleurd door de Italiaanse opera, kenmerkt zich door haar melodische schoonheid, formele perfectie en rijkdom van harmonie en textuur.
Samen met Johann Sebastian Bach en Ludwig van Beethoven wordt Mozart beschouwd als componist die binnen een traditie nieuwe muzikale concepten bedacht en die diepgaande invloed uitoefende op alle na hem komende componisten. Zijn werk wordt gerekend tot de muziek van de klassieke periode. Met Joseph Haydn en Ludwig van Beethoven vormt hij, muziekhistorisch gezien, de Eerste Weense School.
Mozart was een wonderkind, dat op uitzonderlijk jonge leeftijd viool, klavecimbel en orgel speelde en kwalitatief hoogstaand werk componeerde. Hij was een veelzijdig componist. Hij schreef vocale muziek in de genres opera, Singspiel en mis. Daarnaast componeerde hij instrumentale orkestmuziek, zoals symfonieën, serenades en divertimenti en soloconcerten, vooral voor piano en orkest. Ook componeerde hij solomuziek, zoals pianosonates en kamermuziek, waaronder sonates voor diverse instrumentale bezettingen en strijkkwartetten en -kwintetten.